Present Simple Passive, czyli strona bierna po angielsku

1 listopada 2026
Strona bierna (present simple passive) używana, gdy sprawca jest nieznany. Wzór: podmiot + be + III forma. Przykład: "My bike was stolen.

Spis treści

Na opakowaniu widzisz „This product is made in Poland”, a w rozmowie chcesz powiedzieć, że coś jest regularnie sprawdzane. W obu zdaniach użyjesz strony biernej w czasie Present Simple, zwykle w schemacie am/is/are + III forma czasownika, choć wybór między „is” i „are” zależy od podmiotu.

Prezentacja o Present Simple Passive. Pokazuje formę, przykłady zdań czynnych i biernych, np.

Forma bierna przenosi uwagę na rzecz, której dotyczy czynność

  • Zdanie twierdzące: podmiot + am/is/are + III forma czasownika.
  • Przeczenie: am/is/are + not + III forma.
  • Pytanie: am/is/are przed podmiotem.
  • Wykonawcę czynności dodajesz po „by”, gdy chcesz go wskazać.
  • Present Simple Passive opisuje m.in. zwyczaje, fakty i powtarzalne procesy, a nie czynność trwającą właśnie teraz.

Podmiot decyduje, czy użyjesz „is”, czy „are”

Wyobraź sobie tabliczkę przy wejściu do muzeum: „Tickets are checked at the entrance”. Bilety trafiają na początek zdania, bo to na nich skupia się komunikat; osoba sprawdzająca może pozostać w tle. W stronie biernej podmiotem zostaje odbiorca czynności, a nie jej wykonawca.

Podstawowy wzór to podmiot + am/is/are + past participle, czyli III forma czasownika. Dobór „to be” zależy od podmiotu: „The room is cleaned”, ale „The rooms are cleaned”. Z „I” używa się „am”, jak w zdaniu „I am invited to the meeting”.

Po polsku łatwo przeoczyć, że czasownik „be” zmienia formę, a główny czasownik pozostaje w III formie. „Makes” nie przechodzi więc w „is make”, tylko w „is made”. Tak samo: „writes” → „is written”, „teaches” → „is taught”.

Przeczenie i pytanie budujesz bez „do”

W zdaniu „The parcels are delivered every morning” łatwo odruchowo dopisać „do”, jak w stronie czynnej. W konstrukcji biernej robi to już czasownik „be”, więc przeczenie powstaje przez dodanie „not”, a pytanie przez przestawienie „be” przed podmiot. Nie wstawiaj tu „do” ani „does”.

FunkcjaWzórPrzykład
Twierdzeniepodmiot + am/is/are + III formaThe parcels are delivered every morning.
Przeczeniepodmiot + am/is/are + not + III formaThe parcels are not delivered on Sundays.
Pytanieam/is/are + podmiot + III forma?Are the parcels delivered every morning?
Pytanie o wykonawcęWho + am/is/are + podmiot + III forma?Who is invited to the meeting?

Jeśli wykonawcą jest „he”, „she” lub „it”, w stronie czynnej pojawia się końcówka „-s”, ale w biernej nie dopisujesz jej do głównego czasownika. Powiesz „The office is cleaned”, nie „The office cleans” ani „The office is cleans”.

„By” dodajesz tylko wtedy, gdy wykonawca coś wnosi

„English is spoken here” brzmi naturalnie, bo ważniejsza jest informacja o języku niż o osobach, które go używają. Gdy wykonawca jest nieznany, oczywisty albo nieistotny, najczęściej można go pominąć. „By” przydaje się wtedy, gdy chcesz wyraźnie wskazać, kto wykonuje czynność.

Porównaj: „The emails are checked every day” i „The emails are checked every day by the manager”. W drugim zdaniu informacja o kierowniku zawęża sens, ale jeśli nie jest potrzebna, wydłuża komunikat bez zysku. Uważam, że przy ćwiczeniach najlepiej najpierw zbudować poprawne zdanie bez wykonawcy, a dopiero potem zdecydować, czy „by…” ma tu uzasadnienie.

W tej konstrukcji „by” oznacza wykonawcę czynności, a nie narzędzie. Zdanie „The door is opened with a key” mówi o kluczu jako narzędziu; nie zastępuj „with” przez „by” tylko dlatego, że oba wyrażenia mogą stać po stronie biernej.

Przy czasowniku „give” podmiot można wybrać na dwa sposoby

Niektóre zdania czynne zawierają odbiorcę i przekazywaną rzecz, jak „They give students free maps”. W stronie biernej możesz wysunąć na początek odbiorców: „Students are given free maps”. Możesz też zacząć od map: „Free maps are given to students”.

Obie wersje są poprawne, ale inaczej ustawiają akcent. Pierwsza zaczyna od osób, druga od rzeczy. Podobny układ spotkasz z czasownikami takimi jak „send”, „offer” czy „show”, choć możliwość użycia dwóch wariantów zależy od konkretnego czasownika i zdania. Cambridge English Grammar Today opisuje stronę bierną jako sposób przesunięcia tematu zdania na osobę lub rzecz, której dotyczy czynność.

Gdy czynność trwa teraz, wybierz inną formę

Na tablicy „The hall is cleaned every evening” opisuje stałą rutynę. Jeśli ekipa sprząta salę właśnie w tej chwili, powiesz „The hall is being cleaned”. Dodane „being” zmienia konstrukcję na Present Continuous Passive.

To częsta pułapka: polskie „jest sprzątana” może pasować do obu sytuacji, ale angielski rozdziela regularny zwyczaj od czynności trwającej teraz. Według British Council Present Simple Passive tworzy się za pomocą „is/are” i III formy, natomiast dla czynności trwającej stosuje się „is/are being” oraz III formę.

SytuacjaCo może być przyczyną pomyłkiCo wybrać
Opis stałego procesu, np. paczki wysyłane codziennieCzynność się powtarza albo jest zwyczajemPresent Simple Passive: „Packages are sent every day.”
Opis pracy wykonywanej właśnie terazAkcja trwa w chwili mówieniaPresent Continuous Passive: „The packages are being sent now.”
Opis tego, co dzieje się z jedną rzecząPodmiot jest w liczbie pojedynczej„The package is sent every day.”
Opis tego, co dzieje się z kilkoma rzeczamiPodmiot jest w liczbie mnogiej„The packages are sent every day.”

Zapamiętaj prosty test przed ułożeniem zdania

Najpierw znajdź rzecz lub osobę, na której skupia się komunikat, i postaw ją na początku. Potem dobierz „am”, „is” albo „are”, dodaj III formę czasownika i sprawdź, czy opisujesz zwyczaj, fakt czy czynność trwającą właśnie teraz. Na końcu zdecyduj, czy wykonawca po „by” jest potrzebny.

Jeśli zdanie dotyczy trwającej czynności, dodaj „being”; jeśli opisuje regularną czynność, zostaw samo „am/is/are” przed III formą. Dzięki temu informacja z tabliczki przy wejściu pozostanie prosta: „Tickets are checked at the entrance”, a scena dziejąca się na twoich oczach otrzyma właściwą formę ciągłą.

FAQ - Najczęstsze pytania

Forma „to be” zależy od podmiotu, czyli osoby lub rzeczy, na której skupia się zdanie. Przy liczbie pojedynczej użyj „is”, jak w „The room is cleaned”, a przy mnogiej „are”, jak w „The rooms are cleaned”. Z „I” stosuje się „am”, na przykład „I am invited”.

W przeczeniu dodaj „not” po „am”, „is” lub „are”: „The parcels are not delivered on Sundays”. Aby utworzyć pytanie, przestaw „am”, „is” albo „are” przed podmiot: „Are the parcels delivered every morning?”. Nie dodawaj „do” ani „does”, ponieważ funkcję pomocniczą pełni już czasownik „be”.

Dodaj „by”, gdy chcesz wskazać wykonawcę czynności, na przykład „The emails are checked by the manager”. Możesz go pominąć, gdy jest nieznany, oczywisty lub nieistotny. Narzędzie oznacza się przez „with”: „The door is opened with a key”.

Present Simple Passive opisuje zwyczaj, fakt lub powtarzalny proces: „The hall is cleaned every evening”. Gdy czynność trwa właśnie teraz, użyj „is/are being” i III formy: „The hall is being cleaned”.

Oceń artykuł

Ocena: 4.86 Liczba głosów: 7

Tagi

strona bierna
present simple
imiesłów bierny
czasownik posiłkowy

Udostępnij artykuł

Napisz komentarz