• Części mowy
  • A, an i the po angielsku - jak wybrać właściwy przedimek?

A, an i the po angielsku - jak wybrać właściwy przedimek?

9 listopada 2026
Kiedy używamy a, an, the? Grafika edukacyjna o przedimkach w języku angielskim, z flagą Wielkiej Brytanii i symbolem nauki.

Spis treści

Przy zamawianiu kawy mówisz “I’d like coffee”, ale prosisz o konkretną filiżankę: “I’d like a coffee”. Zwykle wybór między a, an i the zależy od tego, czy rozmówca wie, o którą rzecz chodzi, choć sama znajomość rzeczownika nie wystarczy.

Najpierw ustal, czy mówisz o czymś określonym

  • A i an wprowadzają pojedynczy rzeczownik policzalny, gdy nie wskazujesz konkretnej rzeczy.
  • The pasuje, gdy rozmówca może rozpoznać, o którą osobę lub rzecz chodzi.
  • O wyborze między a i an decyduje dźwięk początku następnego wyrazu, nie jego pierwsza litera.
  • Brak przedimka często pojawia się przy rzeczownikach w liczbie mnogiej i niepoliczalnych, gdy mówisz o nich ogólnie.

A i an wprowadzają jedną rzecz, ale nie wskazują którą

Wyobraź sobie, że ktoś pyta, czy masz zwierzaka. “I have a dog” oznacza, że masz psa, ale rozmówca nie wie jeszcze, o którego chodzi. Właśnie tę rolę pełni przedimek nieokreślony: przedstawia jeden egzemplarz z większej grupy.

A i an występują z rzeczownikami policzalnymi w liczbie pojedynczej, na przykład a ticket albo an idea. Nie stawiaj ich bezpośrednio przed rzeczownikiem niepoliczalnym: powiesz some advice, a nie an advice. Według Cambridge Dictionary rzeczownik może stać się policzalny w odpowiednim znaczeniu lub wyrażeniu, na przykład a coffee, gdy chodzi o porcję napoju.

Polski nie ma przedimków, więc brak odpowiednika w ojczystym zdaniu może kusić, by pominąć angielskie słowo. W angielskim zdaniu pojedynczy rzeczownik policzalny zwykle potrzebuje jednak określnika, takiego jak a, the, my lub this.

The wskazuje rzecz, którą da się rozpoznać

W kawiarni pada “I’d like a coffee”, a chwilę później “The coffee is cold”. Drugi przedimek pokazuje, że chodzi o konkretną kawę, już znaną z sytuacji lub wcześniejszej rozmowy.

Nie musi paść nazwa ani wcześniejsze zdanie. W “Please close the door” wystarczy, że w pomieszczeniu jest jedna oczywista para drzwi, o którą chodzi. Podobnie the sun odnosi się do słońca, które rozmówca może zidentyfikować bez dodatkowych wyjaśnień.

Cambridge opisuje a/an jako przedimek nieokreślony, a the jako określony: wybór zależy od tego, czy odbiorca może rozpoznać referent, czyli osobę lub rzecz, do której odnosi się wypowiedź. „Pierwsze wspomnienie = a, drugie = the” to przydatny skrót, nie sztywne prawo: konkretna rzecz może być jasna od razu, nawet jeśli nie została wcześniej wymieniona.

W a czy an decyduje wymowa następnego słowa

Litera u na początku słowa może zmylić. Mówisz a university, bo początek brzmi jak spółgłoskowe „ju”, ale an umbrella, bo umbrella zaczyna się od samogłoski. Liczy się pierwszy dźwięk po przedimku, nie zapis.

Ta sama zasada działa, gdy przed rzeczownikiem stoi przymiotnik: a book, ale an interesting book. Przedimek sąsiaduje z przymiotnikiem, więc sprawdzasz początek słowa interesting, a nie book. Purdue OWL podaje też parę a U.S. ship oraz an hour: w pierwszym przykładzie nazwę litery wymawia się z początkiem spółgłoskowym, w drugim początkowe h jest nieme.

Szczerze mówiąc, regułę wymowy uważam za łatwiejszą do zastosowania niż zapamiętywanie list wyjątków. Przeczytaj na głos wyraz następujący zaraz po przedimku; jeśli zaczynasz od samogłoski, wybierz an, a jeśli od spółgłoski, a.

Brak przedimka też niesie znaczenie

Zdanie “I like dogs” mówi o psach ogólnie, a “I like the dogs” wskazuje na określone psy, na przykład te, które właśnie widzicie. W pierwszym wariancie nie ma przedimka, co gramatyka nazywa przedimkiem zerowym.

Przedimka zerowego używasz często przy rzeczownikach w liczbie mnogiej lub niepoliczalnych, gdy mówisz o nich ogólnie: “Books can be expensive”, “Music helps me relax”. Dodanie the zawęża sens: “The books on this shelf are expensive” wskazuje już na konkretne książki.

Nie oznacza to, że rzeczownik niepoliczalny nigdy nie łączy się z przedimkiem. Możesz powiedzieć “The music in this café is loud”, bo określenie in this café wskazuje, o którą muzykę chodzi. Sprawdź, czy opisujesz kategorię ogólnie, czy jej rozpoznawalny przypadek.

Trzy pytania pomagają dobrać przedimek w zdaniu

Kiedy wahasz się nad pustym miejscem, zacznij od rzeczownika, a nie od litery. Najpierw sprawdź, czy da się go policzyć w tym znaczeniu, później ustal, czy wskazujesz konkretną rzecz, a na końcu dobierz brzmienie a lub an.

Sytuacja w zdaniu Prawdopodobny wybór Przykład i działanie
Jedna rzecz policzalna, jeszcze nieokreślona a albo an She adopted a cat. Wybierz przedimek według pierwszego dźwięku następnego słowa.
Rzecz znana z rozmowy lub sytuacji the The cat is sleeping. Użyj go, gdy odbiorca może rozpoznać, o którego kota chodzi.
Liczba mnoga lub rzeczownik niepoliczalny w znaczeniu ogólnym Brak przedimka Cats need water. Nie dodawaj the, jeśli nie masz na myśli konkretnych kotów ani określonej wody.
Rzeczownik niepoliczalny użyty jako porcja lub rodzaj Może pojawić się a/an Two coffees, please. Chodzi o dwie porcje, a nie o „kawy” jako substancję.

W typowym zdaniu “I saw ___ unusual bird” wybór pada na an: rzeczownik jest pojedynczy i policzalny, a pierwszym słowem po przedimku jest unusual, zaczynające się od samogłoski. Jeśli zdanie brzmi “I saw ___ bird we discussed”, dopisek wskazuje konkretnego ptaka, więc pasuje the. Najpierw rozstrzygnij sens, dopiero potem wymowę.

Przedimek staje się prostszy, gdy myślisz o rozmówcy

Przy każdym rzeczowniku zadaj sobie jedno krótkie pytanie: czy osoba, która słucha, wie, o którą rzecz chodzi? Jeśli tak, zwykle wybierasz the; jeśli wprowadzasz jeden nieokreślony egzemplarz, rozważasz a lub an; jeśli mówisz ogólnie o liczbie mnogiej albo rzeczy niepoliczalnej, często nie dodajesz żadnego przedimka.

Potem sprawdź liczbę i policzalność rzeczownika, a przy a/an posłuchaj pierwszego dźwięku następnego wyrazu. Ta kolejność chroni przed częstym błędem: dobraniem poprawnego a lub an do rzeczownika, który w zdaniu powinien mieć the albo pozostać bez przedimka.

FAQ - Najczęstsze pytania

A coffee oznacza jedną porcję napoju, więc rzeczownik jest w tym znaczeniu policzalny. Samo coffee odnosi się do kawy jako substancji, na przykład gdy mówisz o niej ogólnie.

Sprawdź pierwszy dźwięk słowa, które występuje bezpośrednio po przedimku, czyli przymiotnika. Powiesz a book, ale an interesting book, ponieważ interesting zaczyna się od samogłoski.

Wybór zależy od wymowy, a nie pierwszej litery. University zaczyna się od spółgłoskowego dźwięku „ju”, dlatego używa się a. Umbrella zaczyna się od samogłoski, więc poprawne jest an.

Przedimek często pomija się przed rzeczownikiem w liczbie mnogiej lub niepoliczalnym, gdy mowa o nim ogólnie: Books can be expensive albo Music helps me relax. Jeśli chodzi o rozpoznawalne, konkretne książki lub muzykę, użyj the, na przykład The books on this shelf.

Oceń artykuł

Ocena: 4.83 Liczba głosów: 6

Tagi

przedimki
przedimek zerowy
rzeczowniki policzalne
rzeczowniki niepoliczalne

Udostępnij artykuł

Napisz komentarz